Komente, analiza, opinione, krijimtarie e emigrantëve, gjithshka që ju shqetëson do të jetë objekt i "Tribuna e Emigrantit Shqiptar". Kontaktoni TESH
Ese politike
"Tradhtar i kombit!"
Botuar në "Bota sot" , 23 tetor 2003
Koha është që para se të flasim, ta peshojmë fjalën shumë. Po, edhe nëse e kemi dikë kundërshtar në sferat e jetës politike e publike, nëse ka vlera kombëtare, duhet t’ia theksojmë. E, jo, si kundërshtar, ta zymtësojmë. Se, kështu, vetëm kombin e dëmtojmë. Sindromi kuturu "tradhtar i kombit" do t’i infektojë edhe gjeneratat pas nesh…Nga Nazmi Lukaj
Akuza kuturu “ tradhtar i kombit!”, është bërë sot diçka e zakonshme te ne. Madje, kur e shqiptojmë këtë togfalësh denigrues, as që mendojmë se kemi thënë diçka të rëndë! As se kemi shkelur ndërgjegjen tonë. Kryesorja, ta akuzojmë dikë për të tillë. Është a s'është i tillë dikush, kjo s' është fare me rëndësi! Me këtë togfjalësh denigrues, që e përdorin kryesisht të denigruarit, kuturu-akuzuesit i luftojnë kundërshtarët dhe konkurrentët e vet sidomos në politikë. Por, ky togfjalësh denigrues nuk është më pak i pranishëm as në sferat e tjera. Nuk ka mbetur kush, sidomos nga politikanët tanë, që do të na mbetet atdhetar (!) nga këta kuturu-akuzes! As nga përfaqësuesit e tjerë të jetës publike. Kjo s’është dukuri e re për ne, sepse akuza ndaj njëri-tjetrit kemi bërë që nga koha e Ilirisë. Pastaj, në kohën e Skëndërbeut, ai është konsideruar nga ithtarët e myslimanizmit "tradhtar", pse ka bërë luftë kundër turqve. Ata kanë konsideruar se, duke mos luftuar me turqit, shqiptarët do t’i kenë punët më mirë. Për ta, Skënderbeu i madh “tradhtar” ka vdekur. Por, po të ringjalleshin sot, këtë sigurisht se nuk e kishin thënë. Pse? Sepse, do të bindeshin se edhe personaliteti i Skëndërbeut, dhe luftërat që ka bërë ai atëbotë kundër turqve, janë një faktor i rëndësishëm i kësaj lirie që gëzojmë sot. Mjaft shtete demokratike evropiane kanë qenë të vëtëdijshme se, me ato luftëra në mbrojtje të atdheut, Skënderbeu e ka mbrojtur edhe civilizimin e tyre. Andaj, kontributin e Tij në këtë drejtim, e kanë shpërblyer duke i ndërtuar edhe permendore. Përmendorja e Tij u vu në Romë, në Zvicër… Shpata e Skëndërbeut ruhet në Vjenë. Kështu Evropa e ruajti kujtimin për të. Dhe, në një moment të rëndë për ne, edhe kontributin që dha ai në mbrojtje të këtij civilizimi, na e shpërbleu, duke i nisur aeroplanët e vet për të na e ruajtur substancën kombëtare. Për të na e sjellë lirinë. Se ky është realitet e jo imagjinatë imja, këtë mund ta dëshmojë secili prej nesh, në biseda me
ndërkombëtarët. Të rrallë janë ata që s’kanë dëgjuar për Skëndërbeun, dhe për kontributin e tij në mbrojtje të civilizimit evropian. Po të ishin tani të gjallë ata që dikur e kanë quajtur “tradhtar”, sot do të ishin penduar thellë për akuzën e pabazë që ia kanë bërë. Më trup, si thotë populli, do të ishin ndjerë të turpëruar. E sa e sa të tjerë atdhetarë tanë janë shigjetuar me këtë kuturu-akuzë. Po ndalemi veç nga shekulli 19, e deri në kohën tonë, që t’i numërojmë “tradhtarët e kombit!” për një pjesë tjetër të popullit. Për një pjesë tjetër politikanësh. Për një pjesë tjetër… Ismajl Qemajli, p.sh.. Edhe ai ka mundur, janë shprehur oponentët e tij politikë, ta ngriste flamurin më në thellësi të tokave shqiptare! Po qe, pasi nuk e paskësh ngritur diku tjetër, po në Vlorë, ata e kanë konsideruar “ tradhtar”. Edhe njerëzit e asaj politike oponente, po të ishin gjallë në këtë botën tonë, s’do ta kishin akuzuar më për të tillë, sepse edhe vetë do ta kishin konsideruar se ai e deshi
kombin e vet. Bëri për të aq sa mundi. Ata do ta kishin pasur të qartë se ai e bëri atë pjesë të mëmëdheut të pavarur… Të ecim edhe pak nëpër kohë. A s’u konsiderua edhe Ahmet Zogu ”tradhtar i kombit”?! Po sot, kush e konsideron të tillë, veç ndonjë që s’merr vesh gjë nga politika. Kush mund ta quajë të tillë, kur ai Shqipërinë, në kohën e tij, e ngriti në një shtet modern? Kur ai, në kohën e tij, vuri themelet e një arsimimi të fortë te shqiptarët. Edhe kundërshtarët e tij, po të ishin në mesin tonë, do të ndjeheshin të turpëruar që e akuzuan aq rëndë. Veç pse deshën të përfitojnë vetë në politikë. Ose, pse nuk ishin të vetëdijshëm se vërtet ai ishte atdhetar. Nëpër ingranazhin e “tradhtisë kombëtare” kanë kaluar edhe kryetari i parë i Ballit Kombëtar- Mehdi Frashëri(!); pastaj letrari dhe ish-ministri Ernest Koliqi(!), i cili është më meritori që shkolloi rininë shqiptare në Kosovë; edhe Xhafer Deva(!), edhe Azem Bejta(!), që është akuzuar nga oponentët e tij se ka bërë "marrëveshje të fshehta me Serbinë(!)" , edhe …, edhe…, edhe…, edhe…Gati të gjithë politikanët dhe veprimtarët tanë të mirëfilltë, që vërtet e deshën dhe bënë për atdheun, për kohën kur vepruan, nga një pjesë e oponentëve të tyre politikë, së këndejmi nga një pjesë e popullatës, u shpallën “tradhtarë të kombit”(!). Këtij ingranazhi, rrallë i shpëtoi pas luftës sonë të fundit ndonjë politikan yni. Me së rëndi, dhe në kohën më të keqe, këtë kutur-epitet oponentët e tij politikë, ia veshën kryetarit të Kosovës, dr. Ibrahim Rugovës, kur ai u zu peng. As tash s’e pushojnë këtë propagandë, edhe pse mirë e dinë ata se, që nga fillimi, ky ka kërkuar pavarësinë e Kosovës. Dhe, këtë s’e pushon së kërkuari as tash pas luftës. As para disa ditëve në Vjenë. Megjithatë, e vazhdojnë propagandën e tyre. Pa ndjerë kurrfarë turpi. Madje, në vend se ta kenë këtë ndjesi, ata këtë e bëjnë me mburrje! Se duan, burrat e botës, të përfitojnë vetë politikisht! Se duan, burrat e botës, që të jenë ata që e kanë fjalën kryesore për Kosovën! Se duan burrat e botës që ata ta bëjnë pavarësinë! Se duan të hynë me çdokusht në histori, se ishin ata pa të cilët Kosova nuk paskësh mundur ta gëzojë kurrë lirinë. Telit të turpit i bien edhe përmes mediave që i kontrollojnë, duke botuar fotografinë e Tij me kriminelin Milosheviq, në rrethana pengu. Po si s’ndjejnë turp ta bëjnë këtë?! Edhe pse janë të vetëdijshëm për ato rrethana të rënda dhune?! Veprojnë kështu jonjerëzisht, pse kurrë nuk i kanë bërë pyetje vetes, si do të kishin vepruar ata po të gjendeshin në atë situatë?! Sepse, nuk duan të përballen me realitetin, pra, se atë e detyruan me dhunë të shkonte atje. Siç ia tha dr. Rugova këtë kriminelit në fytyrë në Hagë . Ata edhe vetë e dinë se kjo kuturu-akuzë e tyre është vetëm një propagandë e kulluar. Por, duan ta përdorin si levë për ta zhvlerësuar veprimtarinë e Tij prej atdhetari dhe politikani. Edhe pse s'u pi fare ujë. Po, ja, këtë që s'do të thotë asgjë, e dinë, dhe duan ta
ngrisnin në mënyrë të pandershme në argument. Tjesht, po dëshmojnë se ende ka të tillë në mesin tonë, që një gjë që s’është asgjë, e përdorin deri në fund, si levë për rrënimin e dikujt, ose kur duan të përfitojnë politikisht. Kur duan mbi kontributin e tjetrit ta ndërtojnë kontributin e vet. Kur u pengon pse dikush është i zoti. Kur…Kur…Kur… A s’është primitive kjo logjikë? Dhe e turpshme? Sipas kësaj logjike të mjerë, “kur s’është një person i partisë sime”, është “tradhtar i kombit”! . Kjo del: Me ne, patriot! Të kundërtën-tradhtar! Haaa! Edhe kolonel Tahir Zema, që ua kalli datën serbëve në Loxhë, po të ishte me ata që e akuzuan për të tillë- asnjë media nuk do të shpifte fejtone të njëpasnjëshme kundër tij. Po, madje, do t’i thurnin panagjerikë atdhetarie. Edhe me Skënderbeun do ta kishin krahasuar. Pasi nuk ishte me ta, s’ kishte si bën të konsiderohej atdhetar! Medet, për këtë logjikë! Aspak më të kursyer nuk janë edhe njerëzit e profesioneve të ndryshme publike. Po, deri kur, kështu, nuk do të kemi përgjegjësi ndaj kësaj fjale fyese e denigruese - "tradhtar i kombit!". Deri kur, kështu, ideologjia, shpirngushtësia dhe xhelozia, do të na e shëmtojnë shpirtin?! Deri kur asgjënë duam ta bëjmë argument për ta fyer njëri-tjetrin?! Aq shumë individë të jetës sonë politike e publike kanë kaluar nëpër tehun e kësaj akuze të ndyrë vetëm pas luftës, pa as më të voglin argument, sa kjo sikur është bërë modë te ne! Dhe, aq është banalizuar nga kuturuxhinjtë, sa tash aq shumë e ka relativizuar të qenit e dikujt atdhetar a jo. Ose, thënë me fjalë të tjera: aq shumë është banalizuar togflalëshi denigrues “tradhtar i kombit! ”, sa ec e bjeri më në fije kush vërtet ka qenë dhe është i tillë e kush jo. Vetëm një gjë dihet: kur atdhetarët akuzohen për ” tradhtarë të kombit”, tradhtarët e vërtetë e kryejnë punën e vet me sukses kundër kombit. Prandaj, koha është që para se të flasim, ta peshojmë fjalën shumë. Në këtë prizëm, edhe nëse e kemi kundërshtar në
sferat e jetës politike e publike dikë, nëse ka vlera kombëtare, duhet t’ia theksojmë. E, jo, nëse e konsiderojmë për të tillë, ta zymtësojmë, siç ka ndodhur deri më tash. Se kështu vetëm kombin e dëmtojmë. Dhe, ky sindrom do t’i infektojë edhe gjeneratat pas nesh…
