Komente, analiza, opinione, krijimtarie e emigrantëve, gjithshka që ju shqetëson do të jetë objekt i "Tribuna e Emigrantit Shqiptar". Kontaktoni TESH
Ç'po bëhet me MJAFT-in?
Nga EDUARD ZALOSHNJA
Jo të paktë janë shqiptarët që pyesin vehten këto ditët e fundit se pse
nuk po vazhdon MJAFT-i të protestojë për rritjen e çmimeve nga
monopolistët shtetërorë dhe privatë. Dhe ky fakt ka një domethënie të
madhe. Sepse tregon që MJAFT-i nuk perceptohet më thjesht si një grup të
rinjsh që bën ca protesta interesante, por si një forcë nga e cila
pritet të adresojë probleme jetike të shoqërisë. Thënë ndryshe, ky fakt
tregon se MJAFT-i është shndërruar tani nga një grup aktivistësh që
synonte shkundjen e apatisë së shqiptarëve të thjeshtë, në një forcë që,
edhe pse jo ligjërisht, përfaqson moralisht interesat e tyre.Dhe ky shndërrim e pati fillimin në mbrëmjen e 16 janarit. Duke
filluar nga ajo mbrëmje, MJAFT-in e shohin tani si zëdhënësin e tyre të
gjithë ata tiranas që iu përgjigjën thirrjes së tij për të protestuar
qytetarisht përpara Kryeministrisë. (Kuptohet që në këtë bashkësi nuk
përfshihen 200 mitingashët e zhurmshëm të rreshtave të para).
Gjithashtu, MJAFT-in e shohin si zëdhënësin e tyre që prej asaj mbrëmje
edhe të gjithë ata shqiptarë që fizikisht nuk ishin në atë protestë, por
që me zemër ishin 100%.Kush janë këta shqiptarë? Janë të gjithë ata që deri më sot nuk kanë
parë tek partitë, sindikatat, dhe organizatat e tjera mbrojtësit realë të
interesave të tyre jetike, e që si rrjedhim, kanë vite që nuk marrin
pjesë në jetën politiko-shoqërore të vendit. Këta shqiptarë panë në 16
janar se egzistoka një grup të rinjsh e të rejash që dilka të protestoka
jo për përfitime politike, por thjesht se iu dhemb shpirti kur shohin që
bashkëatdhetarët e tyre, për t'i shpëtuar varfërisë së tejskajshme,
përpiqen të kapërcejnë në mes të dimrit një det që ka bërë shumë
kurbanë deri më sot.Dhe kuptohet se shqiptarët që shohin tek MJAFT-i zëdhënësin e tyre kanë
më se të drejtë ta bëjnë pyetjen e cituar në fillim. Sepse kur flet
Ilir Meta për varfërimin që sjellin monopolet, ndërkohë që është një nga
arkitektët e tyre, nuk ka si të heshtë MJAFT-i, i cili, pas premtimit
publik të Nanos për reduktimin e varfërisë, ka detyrën dhe të drejtën
morale ta ngrejë zërin fuqishëm sa herë ndodh diçka që shkakton rritje
te saj ose që është pasojë e saj. Por a po hesht me të vërtetë
MJAFT-i?Po të studiohen me vemendje veprimet, ose më mirë mosveprimet e
MJAFT-it, në fakt, rezulton se ai nuk po hesht. Kështu, duke mos iu
përgjigjur thirrjes së Berishës për t'iu bashkuar protestës "Nano
ik!", MJAFT-i nuk heshti. Përkundrazi, ai dha një mesazh të fortë dhe të
qartë. Djemtë dhe vajzat e MJAFT-it, me mospjesmarrjen në protestën e
Berishës treguan që, pavarësisht se udhëheqësi demokrat vuri në qendër të
saj kërkesat karakteristike të MJAFT-it, nuk ndajnë të njëjtat objektiva
me të -- ndërsa Berisha synon ardhjen në pushtet me çdo mjet, MJAFT-i ka
si objektiv t'i bëjë presion të vazhdueshëm qeveritarëve (kushdo qofshin
ata) që të punojnë seriozisht për përmirsimin e jetesës së shqiptarëve të
thjeshtë.Të njëjtin mesazh dha MJAFT-i edhe kur nuk iu pergjigj thirrjes së
Metës për fillimin e "revolucionit të trëndafiltë për rrëzimin e
klikës së Nanos". Dhe të njëjtin mesazh dha edhe kur nuk doli në
televizion të bënte po ato denoncime për monopolet që Berisha dhe Meta i
bënë me shumicë gjatë javëve të fundit.Por për simpatizantët e MJAFT-it, pra për ata që nuk shohin shumë
shpresë tek zëvëndësimi i Nanos me Berishën apo Metën, prapë ngelet pa
përgjigje pyetja "Dakord me mosveprimet, po me veprimet ç'do të
bëhet?". Që këta simpatizantë të qetësohen, ndoshta vlen të mësojnë
se, Erion Veliaj, drejtuesi i MJAFT-it, para se të vendoste çfarë
mesazhi të printonte në bluzën që do të vishte në takimin me Nanon,
kishte dy kandidatura të mundëshme në mendjen e tij: atë që faktikisht
printoi ("Zt. Nano, akoma nuk ke kërkuar falje!") dhe mesazhin: "Zt.
Nano, ne nuk harrojmë!". Dhe simpatizantët e MJAFT-it duhet të kuptojnë
se ky mesazhi i dytë u bë 100 herë më domethënës pikërisht pas atij
takimi. Sepse Nano, duke dashur që me premtimin publik për reduktimin e
varfërisë t'ia mbyllte djemve dhe vajzave të MJAFT-it dritaren nga
thërrisnin "Kërko falje!", hapi padashur një dritare tjetër shumë më
të madhe. Një dritare nga e cila ata mund të thërrasin tani pa pushim
"Ne nuk harrojmë!"
