Komente, analiza, opinione, krijimtarie e emigrantëve, gjithshka që ju shqetëson do të jetë objekt i "Tribuna e Emigrantit Shqiptar". Kontaktoni TESH
Vetepermbajtja, perqendrimi dhe meditimi
Nga Agim Bacelli
Ne fakt une nuk do te kisha shkruare kete shkrimin e meposhtem pa ma kerkuare
kete gje disa nga miqte e shoket e mij sepse une i permbahem parimit gjerman
"Never give advice unless asked."Nese do te njohesh rrugen qe ke perpara, duhet te pyesesh ata qe vijne nga
ajo rruge. E them kete gje sepse shpesh ndodh qe ne behemi njohes perfekt te
asaj qe nuk e shikojme por qe e imagjinojme dhe keshtu nentedhjet e nenete
perqind gabojme. Vetem nje perqind e njerezve jane ne gjendje te imagjinojne
realisht te padukshmen dhe keta njerez zbulohen vetem pasi vdesin sepse kur ata jane
gjalle, asnjehere nuk mburren te zbulojne para te tjereve kete force te madhe
magjike qe eshte nje dhunti e rralle dhe qe e kane arritur me anen e
vetepermbajtjes,meditimit dhe perqendrimit te perhershem.Nese ne dyshojme per nje gje dhe bejme sinuata dyshimi brenda vehtes sone, ne
jemi ne prag te marrjes se kesaj dhuntie te madhe per te imagjinuare
realisht, por, kur ne nuk i permbajme dot ndjenjat dhe shperthejme ta nxjerrim jashte
ate qe akoma nuk e kemi kristalizuare ne kete imagjinim, ne behemi viktime e
mposhtjes meditative dhe asnjehere nuk do te imagjinojme ate qe eshte me te
vertete reale. Prandaj ka nje rendesi shume te madhe vetepermbajtja, meditimi dhe
perqendrimi.A nuk na ka ndodhur te gjitheve qe, kur fjala vjen, kemi humbur dicka dhe nuk
kemi humbur toruane por me gjakeftohtesi kemi analizuare te gjithe rrugen dhe
veprimet tona, ne jemi kethyre me qetesi tek vendi i humbjes dhe kemi gjetur
ate qe kemi kerkuare? E kunderta ka ndodhur kur kemi humbur ftohtesine e
mendjes dhe ne gjakenxehtesi e siper u jemi turrur miqeve e shokeve qe na kane
rrethaure duke i akuzuare ata per vjedhje. Atehere jo vetem qe sendin e humbur nuk
e kemi gjetur por kemi bere edhe shume armiq. Ndoshta edhe ndonje shok e mik
i mire, dhe ai, i shtyre nga ndjenja e hakmarrjes se papermbajtur, ka shkuare
para nesh tek objekti i humbur dhe e ka marre ate.Nuk ka gje me te bukur ne kete jete sesa durimi qe bazohet ne vetepermbajtjen
dhe perqendrimin me gjakeftohtesi te mendjes sone. Nese ne e harrime kete
gje, ne jemi te pelqeshem ne shoqeri dhe kudo.Gje tjeter e bukur eshte edhe pyetja, para se te akuzosh dike duhet ta
pyesesh embel dhe me takt per te mos e lenduare dhe pyetja vjen kur mendja punon me
gjakftohtesi. Nuk thone kot shqiptaret qe "kush pyet nuk humbet kurre" ose
italianet "ai qe pyet eshte nje minute budalla dhe ai qe s'pyet eshte tere jeten
i tille."Po ashtu, eshte mire qe njeriu tu besoje me shume syve sesa vesheve. kinezet
thone nje proverb te bukur, "kur shkon te blesh nje gje,bllokoi veshet qe te
mos degjosh se cfar te thote tregetari por zgjidhe mallin me syte e tu." Keshtu
eshte edhe shoqeria. Kur ke per ti thene nje akuze nje shoku ose miku, me
pare bindu vete per ate gje dhe mos u beso tetjereve...Dhe ktu duhet perseri
vetpermbajtja, perqendrimi dhe meditimi.Po ashtu mund te themi edhe per fjalorin qe njeriu duhet te zgjedhe ne nje
bisede ose edhe ne nje debat publik. Njeriu i arsyeshem duhet te mendohet mire
para se ta nxjerre fjalen qe fjala te kete efekt duhet te jete e argumentuare
dhe te kete nje objekt te vertete. Nese jemi te vetepermbajtur dhe te
perqendruare, ne do te godasim patjeter ne shenje dhe te gjithe do te na thone "bravo."
Por kur ne zbrazim fjalorin si bresheri automatiku dhe kunder nje objekti jo
real, ne kemi qelluare si pushka ne erresire dhe te gjithe do te na thone "pac
faqen e zeze" sepse nuk kemi qelluare ne shenje.
Amerikanet kane kete shprehje te bukur per kesi rastesh "use soft words and
hard arguments."Agim Bacelli
