Kosova dhe idetë
e Xhinxhiç
Nga Arben Çokaj
Politika e sotme serbe, përmes
kryeministrit Zoran Xhinxhiç, ka filluar një revansh në
Kosovë. Deklaratat e fundit të z.Xhinxhiç kanë
për qëllim të impresionojnë politikanët kosovarë
e ndërkombëtarë, lidhur me opsionin serb të statusit
të ardhshëm të Kosovës. Nuk kemi pse të mohojmë
në të njëjtën kohë faktin se bashkë me
deklaratat, na del në dritë edhe deliri i madhështisë,
në formën e "folie de grandeur": Z.Xhinxhiç
duket sikur pretendon akoma të luajë "big boss"-in
në Kosovë, për hir të 3-5 % të serbëve
të atjeshëm.
Duket se është një veçori serbe, fakti që
ata nuk dinë të mësojnë nga ngjarjet e dështuara
në historinë e tyre, ose mundohen t'i interpretojnë ato
ndryshe. Të marrim si shembull betejën e Fushë-Kosovës
më 1389, ku serbët humbën bashkë me ballkanasit
e tjerë në luftën kundër turqve. Serbët e kanë
mbajtur gjithmonë këtë betejë të humbur në
kujtesën e tyre si diçka të veçantë, bile
edhe si pretekst të së drejtës së tyre mbi Kosovën,
të cilën vazhdojnë ta shohin si "djep të nacionalizmit
të vjetër serb". A nuk është krejtësisht
ironik dhe qesharak fakti se, "djepi nacional" i kombit serb,
përbëhet nga mbi 90% shqiptarë.
Duke filluar me një intervistë tek "Zëri i Amerikës",
të cilës çuditërisht iu dha hapësirë
më tepër se ç'duhet edhe në mediat shqiptare,
kryeministri serb hodhi gradualisht idenë e një federalizimi
të Kosovës. Sipas tij, serbët duhet të kenë
pavarësinë e tyre, në një Kosovë, e cila për
vete, duhet të ketë një status më të ulët
se Serbia e Mali i Zi. (?!)
Deklaratat e kryeministrit serb, synojnë jo vetëm të
përfitojnë zgjedhës në Serbi për vete dhe partinë
e tij në zgjedhjet e ardhshme, por edhe të godasin Kosovën
në një moment, kur spektri politik shqiptar dhe proshqiptar,
ndodhet në një gjendje të ngacmuar, ose merret me probleme
të tjera.
Xhinxhiç shfrytëzon faktin se arrestimet e fundit në
Kosovë nga Gjykata e Hagës, përbëjnë një
kërcënim të hapur për ish-luftëtarët shqiptarë,
të cilët luftuan kundër okupatorit serb. Duke shfrytëzuar
etiketimet e përfolura mbi disa ish-krerë të UÇK-së,
se gjoja ata kanë qenë gjatë luftës të instrumentalizuar
nga Beogradi, Xhinxhiç vazhdon nga ana tjetër të ruajë
zakonin serb të goditjes në pikën e dobët. Ai përzgjedh
pikërisht Hashim Thaçin, ish-kreun e UÇK-së,
sot kryetar i PDK-së, si politikanin kosovar, me të cilin
mund të bisedohet. Xhinxhiç mendon me siguri se Hashim Thaçi,
sot është i rrezikuar.
Dhe Xhinxhiç ka se pse të ndihet i ngazëllyer. Ai dëshiron
që "me një gur, të vrasë dy zogj". Nga
njëra anë, ai hedh idenë e papranueshme të ndarjes
së Kosovës, dhe nga ana tjetër, ai synon të fusë
përçarje ndër politikanët shqiptarë të
Kosovës, duke lavdëruar Hashim Thaçin - kreun e PDK-së.
Xhinxhiç shpreson me siguri se, kundërshtarët e Thaçit
do të fërkojnë duart nga kënaqësia, që
Thaçi po lavdërohet nga kryeministri serb, dhe atyre do
u bllokohet logjika nga xhelozia apo urrejtja, duke e etiketuar Thaçin
si të shitur. Thaçi nga ana tjetër dhe përkrahësit
e tij, mund të joshen nga kjo lëvdatë e kryeministrit
serb, dhe të ulin pretendimet për një Kosovë të
pavarur e të pandarë. Këtu mund të fillojë
ndarja...
Politikanët serbë po e konsiderojnë si sukses të
madh veprimin e Gjykatës së Hagës, ndonëse shqiptarët
janë të predispozuar të respektojnë drejtësinë
ndërkombëtare, gjë që u pa edhe në veprimin
e Fatmir Limajt, nënkryetar i PDK-së, i cili iu vetëdorëzua
Hagës. Por ne nuk kemi pse ta fshehim faktin se, Gjykata e Hagës
mund të jetë edhe e ndikuar nga efekti i kompensimit, dhe
për t'ua mbyllur gojën serbëve, ajo po arreston edhe
nga pala shqiptare, pra ish-luftëtarë shqiptarë, të
cilët luftuan për të mbrojtur vatrat e tyre.
Administrata amerikane, nga ana tjetër, ndodhet sot në një
pozicion delikat, për shkak të vështirësive diplomatike
mbi çështjen e Irakut. Kështu që çështja
e Kosovës, në pritje të zgjidhjes përfundimtare,
vazhdon të ruajë gjendjen e mëparshme, pasi administrata
amerikane nuk ka realisht mundësi të merret sot me këtë
temë. Këtë mbingarkesë, po e shfrytëzon pa
takt Xhinxhiç, për t'i bërë qejfin vetes, saqë
i lejon vetes edhe ta krahasojë problemin e një diktatori
në Irak, dhe qasjen e presidentit Bush atje, me interesimin e tij
për Kosovën: "Kosova për mua është si
Iraku për Bushin", - shprehet Xhinxhiç, i cili kërkon
për më tepër që të kthejë 1000 trupa të
ushtrisë serbe në Kosovë.
Por sa seriozisht duhet të merren këto deklarata të kryeministrit
serb? Si duhet të reagojnë politikanët shqiptarë
ndaj deklaratave të një kryeministri serb të vetëkënaqur?
Kjo është një çështje delikate. T'i injorosh
deklaratat e kryeministrit serb, nuk është e këshillueshme,
pasi për faktorët ndërkombëtarë, Serbia vazhdon
të luajë rol lidhur me statusin e ardhshëm të Kosovës.
Nga ana tjetër, mbivlerësimi i këtyre deklaratave, siç
ndodh në ndonjë rast, do të jepte idenë se politika
shqiptare në Kosovë, është satelit i asaj se ç'u
teket të thonë liderve serbë - gjë që sot nuk
ka pse të jetë e vërtetë, kur ndikimi serb në
Kosovë sa vjen e dobësohet. Si çdo gjë tjetër,
deklaratat që vijnë herë pas here nga politikanët
serbë, nuk kanë pse të përbëjnë lajm në
Kosovë, se Kosova synon shkëputjen.
Duhet gjithashtu të tregohet kujdes, që politikanët kosovarë
të mos bien pre e presioneve, apo lajkave që bëhen nga
të tjerët, aq më tepër nga kundërshtarët
e tyre. Hashim Thaçi është në gjendje ta kuptojë,
se populli i Kosovës, ashtu edhe ai personalisht, janë më
të fituar në një të ardhme, kur Kosova do të
jetë republikë e pavarur, se nga çdo zgjidhje tjetër
që mund të ofrohet. Regjimi serb, para luftës në
Kosovë, e kishte detyruar Thaçin, si shumë të
tjerë që të emigronte... Nisur nga kjo, Thaçi
nuk ka pse të joshet nga "konsiderata" e shprehur e kryeministrit
serb, nëse mendohet se në politikë, jo gjithmonë
thuhet ajo që mendohet. Për më tepër, që lëvdatat
dhe lajkat e kundërshtarit, janë në të shumtën
e rasteve një kurth i përgatitur me prapamendim.
