Të jesh shqiptar por jo europian
! Ka më keq?!
Nga Ajet Nuro
Nuk di se si e përcollën bashkatdhetarët
e mi aty në Shqipëri zgjerimin e Bashkimit Europian edhe me
10 vende të tjera por të paktën këtu në Amerikën
e Veriut (Amerikë, Kanada) ngjarjes iu kushtua një vend i
posaçëm në mediat elektronike dhe ato të shkruara.
Aq sa nuk besoj se do ketë ngelur ndonjë detaj pa u përmendur
që nga përparësitë gjerë tek vështirësit,
që nga mundësit deri tek pamundësit e federatës
së re. Bile nuk ka munguar dhe lista e vendeve të projektuara
për 2007. Fatkeqësisht në gjithë këtë
hapsirë që iu kushua zgjerimit të BE në mediat amerikane
dhe kanadeze vetëm Shqipëria mungonte. Jo vetëm që
nuk bënte pjesë në dhjetë vendet e lumura që
iu bashkuan Europës, jo vetëm që nuk bënë pjesë
në listën e vendeve të cilat do ti bashkohen Europës
më 2007 por edhe më keq : Shqipëria nuk përmendej
fare, fare. Nuk thuhej as që «vende të tilla si Shqipëria
nuk plotësojnë ende standartet europiane » etj etj.
Sa do të doja të shanin (e zbutur të kritikonin) por
jo, heshtje. Dhe këtu qëndron dhe e keqja, kjo është
fyerja më e madhe : Ne nuk jemi europianë. Le të hidhemi
përpjetë e të tregojmë ngjyrën e lëkurës,
le të hidhemi përpjetë e të themi se ne jemi një
nga popujt më të vjetër të Europës, për
Europën ne nuk eksistojmë. Pra ngelet të riorientohemi
në këtë realitet pra le të gjemë një vendndodhje
tjetër veç Europës.
A mund të ketë më keq
se vrasja e një ëndrre të tillë si ajo e shqiptarëve
që në vitin 1990 hodhën sloganin « E duam Shqipërinë
si gjithë Europa » ? Dhe kjo shumë më parë
se baltikasve apo polakëve tu shkonte në mendje se pas 13-14
vjetësh do të bëheshin europianë!. Dhe e keqja është
se kjo nuk ishte vetëm një ëndërr nga ato që
mund të konsiderohen « ëndrra me sy hapur » por
ishte një realitet që nëse do kishim ditur ta shfrytëzonim
sot dhe ne shqiptarët do ishim europianë. Po kush na pengoi
ne shqiptarëve ta realizonim këtë ëndërr?
Nuk ka asnjë dyshim se nëse
këtë pyetje do tua bënim shqiptarëve sigurisht që
ata do bënin fajtore në radhë të parë dhe mbi
të gjitha klasën politike shqiptare dhe pikërisht numrin
një të ekzekutivit Fatos Nanon dhe kështu lista do ishte
e gjatë dhe në të do përfshiheshin politikanët
e pozitës por dhe ata të pozitës. Po pse pikërsiht
klasa politike ? Le të kthehemi pak tek dhjetori i 1990 dhe fillimi
i 1991-shit. Ishte pikërisht rinia, jo vetëm që u treguam
më vendosura për ta ndryshuar Shqipërinë, por ishte
pikërishtë ajo që hodhi parrullat «E duam Shqipërinë
si gjithë Europa! » dhe « Liri-Demokraci, jo më
vonë por tani! ». Por fatkeqësisht kjo shtresë
e popullsisë Shqiptare nuk u integrua në politikën shqiptare
dhe me mënjanimin e saj iu anashkalua dhe dëshirave të
saj. Sllogani i pushtetarëve shqiptarë është «
Ta bëjmë Shqipërinë Afrikë ». Lexoni
deklaratat e funksionarëve të lartë shqiptar pas takimeve
me funksionar të Europës dhe do ta shikoni se për ta
një gjë ka rëndësi që drejtuesit e Europës
apo Amerikës flasin fjalët më të mira për zhvillimin
e Shqipërisë, për masat e marra që Shqipëria
të shkoj sa më shpejt drejtë Eoropës etj etj. Në
deklarata të tipit « Europa ka vlerësuar konsensusin
e arritur mes forcave politike shqiptare për të avancuar në
proceset demokratike që kanë avncuar dhe premtojnë të
bëjnë progres edhe më të madh sipas standardeve
tashmë të njohura botërisht
. » jo vetëm
që nuk i hyjnë në punë njeriu por kanë si qëllim
të vetëm bindjen e shqiptarit se ustallarët që kanë
marr përsipër ta çojnë Shqipërinë drejtë
Europës po punojnë natë e ditë që shqiptarët
të hanë me lugë floriri Made in Europe. Por fakti që
Europa pavarësisht nga deklaratat e gjerë sotme tregoi se
Europa jo vetëm nuk e pranoi në familjen e saj por as që
e qasi afër saj për mos të thënë që ia
kaloi Afrikës apo Amerikës latine vendin e vogël buzë
Adriatikut.
Vetëm klasa politike është
fajtore pse Shqipëria nuk është Europë?
Jo. Klasa politike shqiptare është
pjellë e shoqërisë shqiptare dhe shoqëria shqiptare
e lejon atë të veprojë ashtu siç vepron. Nuk i
falet intelektualëve shqipatar, nuk i falet mediave shqiptare (duhet
thënë se mediat shqiptare janë jo vetëm të
numërta por dhe cilësore veç se ato duhet të ndikojnë
në përparimin e vendit) nuk i falet bile as një votuesi
të thjeshtë kur voton në mënyrë të papërgjegjëshme.
Nk i falet asnjë shqiptari kudo qofte përfshi shkruesin e
këtyre fjalëve.
Në fund të fundit ne shqiptarët
e kemi humbur atë egon që duhet të kishim, e kemi humbur
atë sedrën që do të na bënte të konkurronim
me të tjerët. Ne mund të mburremi me figurat që
ka nxjerr populli ynë nga ato historike gjerë tek figurat
e sotme të të gjitha fushave por fakti që ne nuk arrijmë
të gjejmë identitetin tonë si komb është një
minus për ne. Se vërtet dhe pas kësaj dite ne do vazhdojmë
të ëndërrojmë Europën. Por kur ? Tek e fundit
një jetë kemi dhe atë duhet ta jetojmë. Si shqiptarë.
Dhe pse jo si europianë. Vetëm se na duhet shumë punë
për ta afruar Shqipërinë me Europën. Se erërat
që fryjnë mund të na largojnë prej saj ashtu siç
dhe mund të na afrojnë. Velat i kemi në dorë ne
shqiptarët.
(Botuar dhe tek Shekulli)
Ajet Nuro
Montreal, Kanada
3 maj 2004