Komente, analiza, opinione, krijimtarie e emigrantëve, gjithshka që ju shqetëson do të jetë objekt i "Tribuna e Emigrantit Shqiptar". Kontaktoni TESH
Edi Rama: Vetëm zjarrfikës apo edhe rindërtues?
Nga EDUARD ZALOSHNJA
Që nga dita kur Edi Rama shpalli kandidaturën e tij për kryetar të PS-së, komentet rreth një fitoreje të mundshme të tij kanë konvergjuar në të njëjtën pikë - të gjitha parashikojnë se ai ka shanse të vogla për sukses. Por e njëjta gjë nuk ka ndodhur me komentet rreth motiveve që e shtynë Ramën t'i futej garës - ato mund t'i gjesh përgjatë një spektri të gjërë hipotetik.
Ndër këto komente, si zakonisht, spikasin ato të bazuara në teori konspirative, të cilat zakonisht lindin nëpër kafenera, dhe pastaj, bëjnë si bëjnë, e gjejnë rrugën deri tek ndonjë artikull apo bisedë televizive. Sipas këtyre teorive, Rama, në zbatim të një pakti të fshehtë me Nanon, u fut në garë ose për të thithur një pjesë të votave të Meidanit, ose thjesht për të legjitimuar kongresin pasi një Meidan i dëshpëruar të tërhiqej nga gara.
Dhe meqë fill pas publikimit të kandidaturës së Ramës, KQZ shpalli fitoren e tij në garën bashkiake, nuk munguan edhe komentet që e shihnin sfidën kongresuale të Ramës thjesht si një diversion që po i bëhej Nanos për t'i shtrënguar pak vidat Çelibashëve sorrollatës. Sipas këtyre komenteve, sapo ankimimet e Ngjelës të mbyllin kursin e tyre legal, Rama do të mbetet në garë vetëm cermonialisht.
Kurse shumica e komenteve është përqëndruar në atë që vetë Rama shpall vazhdimisht si motivin e kandidimit të tij - shmangien e një fitore shumë të mundëshme të Berishës në zgjedhjet e ardhëshme. Sipas këtyre komenteve, Rama, duke parë që ka rënë një zjarr i madh në shtëpinë socialiste (pjestar i së cilës jo zyrtarisht ka qënë që në fushatën zgjedhore të vitit 2000), mori përsipër ta shuajë atë përpara se dëmi të bëhet i pariparueshëm. Dhe mënyra se si ai, sipas tyre, synon ta arrijë këtë gjë, është nëpërmjet zgjimit të anëtarëve të thjeshtë të familjes, të cilët deri më sot kanë mbetur si të paralizuar nga sherret midis krerëve.
Ndërkohë, nuk kanë munguar edhe komente të tipit "socialistët do të shkojnë sërish drejt një kongresi ku nuk pritet ndonjë ndryshim, ku bazarakët do të votojnë përsëri Nanon, e pastaj prapë krizë në qeverisje, e pastaj prapë zgjedhje, e pastaj prapë mospranim i zgjedhjeve, e kështu me radhë". Këto komente, praktikisht, e konsiderojnë motivin që ofron publikisht Rama si jo-ekzistent, ndërkohë që nuk tentojnë të japin ndonjë spiegim tjetër për kandidimin e tij.
Dhe tani, le të kthehemi tek komenti që autori i këtyre rreshtave bëri fill pasi Rama deklaroi se "çdo anëtar duhet të ketë të drejtën të zgjedhë e të zgjidhet". Ai koment vinte në qëndër te objektivave të Ramës atë të transformimit të PS-së në një parti elektorale moderne, ku anëtarët e thjeshtë të kenë mundësinë të zgjedhin krerët drejtperdrejt dhe jo nëpërmjet delegatëve që blihen kollaj. Por me kalimin e ditëve, kandidati Rama nuk e përmëndi më atë ide kaq tronditese për politikën shqiptare të krimbur nga klientelizmi. Kjo të lë të dyshosh në se, kur tha ato fjalë për anëtarët e thjeshtë, Rama kishte vërtet në mëndje modelin e partisë me demokraci të drejtpërdrejtë. Dhe në mënyrë të përmbledhur, ky dyshim mund të shprehet në formën e pyetjes: A do të jetë Rama vetëm një zjarrfikës, apo do të jetë edhe rindërtues i shtëpisë socialiste?
Përgjigjia më e mundëshme është se ai, duke qënë i fokusuar në shuarjen e zjarrit, nuk ka shumë kohë të mendojë edhe për rindërtimin e shtëpisë që sot është mbërthyer nga flakët. Ky spiegim presupozon që Rama, në qoftë i suksesshëm në shuarjen e flakëve midis krerëve aktualë të partisë së tij (duke dalë vetë në krye të saj), do t'ia lërë të ardhmes rindërtimin e partisë sipas modelit "çdo anëtar duhet të ketë të drejtën të zgjedhë e të zgjidhet".
Një hamëndje e tillë është e arsyeshme po të kihet parasysh se Rama e ka adoptuar filozofinë moderne të funksionimit të partive perëndimore që në kohën kur qeverisja e Shqipërisë komandohej nga Komiteti Qëndror i hekurt. Rjedhimisht, mendja ta do se ai nuk do të pranonte të udhëhiqte gjatë një parti me strukturë organizative të trasheguar nga partia me Komitet Qëndror të hekurt, e cila nuk do të ndryshonte fare nga struktura e partisë së armikut të tij të betuar, ish-sekretarit të organizatës bazë Sali Berisha.
Dhe në qëlloftë që Edi Rama të fitojë, për të mirën e demokracisë së brishtë shqiptare, dhëntë zoti që kjo hamëndje të dalë e saktë…
